kolonia

ZAMOGILE

gromada Zamogile, gmina Czaruków, powiat Łuck, województwo wołyńskie


Opracowywane w okolicy:
Usickie Budki, Adamów, Dudy, Puhaczówka,


wstępny WYKAZ RODZIN, stan z około 1939 r.

1.

TYBULEWICZ  Adolf, pierwsza żona Cecylia z domu Strutyńska, dzieci: Marian 1905r (żona Janina 1919 z d. Krzysztofowicz, dzieci), Mieczysław 1907 (żona Henryka 1919 córka Wacława i Marii Podobińskich, dzieci: Romuald 1939, córka Anna 1941 (zmarła X.1942, pochowana na cmentarzu parafialnym w Torczynie).),  Władysława 1911r, Bronisław 1912r,  Zygmunt 1915r, Edward 1919r, Mikołaj (zmarł jako dziecko, pochowany w Torczynie). Druga żona Maria z domu Sawicka - wdowa po Dąbrowskim (z którym miała synów: Tadeusz 1909r, Edmund) syn Eugeniusz 1922r. Edward i Eugeniusz zostali zmordowani w 1943r.w pobliskim lesie.

2.

JAWORSKI  Karol r.1888, żona Paulina r.1889 z d. Garczyńska, syn Franciszek r.1921 córka Eugenia r.1927.

3.

CZYŻEWSKI  Łucjan r.1922.

4.

CZYŻEWSKI  Dominik,

5.

CZYŻEWSKI  Franciszek,

6.

GABRYLEWICZ  Jadwiga z d. Czyżewska.

7.

RADZIEWICZ (IN.),

8.

KONOPKA  Franciszek,

9.

KONOPKA  Piotr,

10.

TUŃSKI (IN.),

11.

WOŁOSZYŃSKI Mieczysław -syn Michała i Rozalii z d. Majewska, żona Konstancja, dzieci Jerzy, Albina, Bronisława, Genowefa. Po wojnie osiedlili się we wsi Krasin Kolo Pasłęka, woj. Warmińsko-Mazurskie

12.

UMIŃSKI  Bronisław i żona Jadwiga.

13.

MIKLER Bogdan r.1907 syn. Eugeniusza i Leontyny z domu Szczebietowicz, żona Janina r.1913 z domu Wołoszyn -córka Michała i Rozalii z d. Majewska, dzieci: Danuta r.1933, Romuald r.1937 (zmarł 1937), Romuald r.1939, Winicjusz r.1940, Krystyna r. 1941 (zmarła 1941), Bogusława r.1944.

14.

SZCZEBIETOWICZ Erazm r.1887 - brat Leontyny (w poz. 13),

Obecnie brak więcej informacji. Proszę Państwa o pomoc w uzupełnianiu wykazu.

Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych

L.p.

Imię Nazwisko Przekazane informacje w okresie i zakresie: E-mail - (a) zamień na @

1.

Wacław Dubilewicz [kwiecień 2007] poz. 1-12. [maj 2007] ZDJĘCIA RODZINNE, [styczeń 2008] uzup. w poz. 2, 3, 6. wabapa(a)wp.pl

2.

Romuald Dubilewicz [maj 2007] uzup. w poz. 1. romadu(a)wp.pl

3.

Winicius Mikler [maj 2007] poz. 13, uzup. w poz. 11, [sierpień 2007] poz. 14, korekta w poz. 13 i 14.  Historia rodziny Mikler powiązanej z Wołyniem. mmikler(a)gmx.de

4.

Karol Rudnicki [kwiecień 2008] korekta nazwiska z Wołoszyn na Wołoszyński i uzup. w poz. 11, Mieczysław to mój pradziadek, Albina to moja babcia karolrudnicki666(a)o2.pl

 

Historia rodziny Mikler. 
Swietopeł Mikler ożeniony z Regina z d. Gonczar, swą posiadłość miał w Ludwiszynie gm. Torczyn.
Dzieci: Lech, Krzysztof - emigruje do USA, gdzie jako inżynier pracuje i buduje siłownie atomowe w Stanach jak i Europie.
Eugeniusz Mikler ur. 1878 zamieszkiwał w Usiczach gm. Torczyn. Przebywał 3 lata w niewoli japońskiej. 8 lat w Chicago. Brat Eugeniusza Zygmunt wyemigrował do USA.
Ojciec Eugeniusza i Zygmunta - Makary Mikler żył 98 lat (1835-1933). Pochowany na cmentarzu parafialnym w Ozdziatyczach. Posiadlość i miejsce zamieszkania: Kisielin pow. Luck. Po śmierci pierwszej żony poślubia Marię Sosnowską z którą miał 8 córek i jednego syna. Najstarsza córka Stanisława zamierzała nadać swej córce imię Dioniza, umiera w połogu, pozostawiając syna, któremu babcia Stanisława nadaje imię Dionizy. Tajemnicę tego imienia wyjaśnia fakt, ze dziadek Makarego Miklera to słynny Dionizy Mikler ( Mc Clair ), Irlandczyk przybyły do Polski w 1790 r. Botanik, Biolog i projektant parków i malej architektury pałacowej. W Warszawie, Wołyniu, Podolu i Ukrainie. Sprowadzony do Polski przez Księżnę Izabelę Czartoryską. W latach 1790-1792 przebywa na dworze ostatniego Króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Zaprzyjaźnia się z Adamem Chreptowiczem, synem Kanclerza Litwy.
Tworzy ogród angielski przy ul. Długiej w Warszawie przy pałacu Chreptowiczow. W ciągu swego długiego życia stworzył i wykonał ok. 200 projektów ogrodowych w domach arystokracji Potockich, Radziwiłłów, Przezdzieckich, Sanguszków, Korzeniowskich i innych. Największym jego dorobkiem było stworzenie ogrodu botanicznego w Krzemieńcu przy Gimnazjum. 22 tys. odmian rożnych roślin nadaje mu miano największego ogrodu botanicznego w Europie. Drugim osiągnięciem Dionizego Miklera jest znalezienie nad rzeką Słucz na Wołyniu krzewu Azalii i rozpowszechnienie jej w całej Europie, sprzedając jej egzemplarze na giełdzie w Londynie w 1798 r. W tymże roku poślubia w Londynie Matyldę Milton, z rodziny pisarza Jana Miltona, autora Raju Utraconego, która umiera w 1799 w połogu pozostawiając córkę.
W 1805 r. wyjeżdża do Krakowa po odebranie pożyczki 1000 czerwonych złotych pożyczonych niegdyś przez ojca niejakiemu Panu Narodosławskiemu z Krakowa, gdzie poznaje córkę Narodosławskiego i bierze ja za żonę, którą przywozi na Wołyń do wsi Olszany, pow. Łuck, którą to wioskę kupuje od kompozytora Bystrego w 1814 r.
Ojciec Dionizego Miklera - John Mc Clair, Irlandczyk za udział w powstaniu katolików przeciwko Anglikom w 1777r.skazany na śmierć ucieka do Polski, gdzie jako major artylerii przez 13 lat służy w wojsku polskim. Po amnestii w 1790 r. wraca do Irlandii i w 1797 r bierze udział w drugim powstaniu Irlandczyków i ginie wraz z drugim synem, bratem Dionizego. Dorobek Dionizego jest znany z informacji przekazanej w Przewodniku po Wołyniu i informacji w ówczesnej prasie Kurier Warszawski r 1853 jak i Przyjaciel Ludu, Leszno 1841 i książki napisanej przez Hr .Aleksandra Przezdzieckiego pod tyt. "Podole, Wołyń, Ukraina - Obrazy miejsc i czasów." Wilno 1841 r.
Dionizy Mikler urodził się 15 sierpnia 1762 r., umiera w wieku 91 lat 14 maja 1853 r. przy projektowaniu już po raz trzeci w posiadłości rodowej Lubomirskich w Dubnie. Dorobek jego jest mimo historycznych przemian znany do dzisiaj, czego dowodem jest upamiętnienie jego nazwiska i pracy na tablicy pamiątkowej wystawionej w Krzemieńcu w czerwcu 2007 r. 

Spotkanie Dionizego Miklera z Tadeuszem Kościuszko.
Tadeusz Kościuszko ranny w bitwie pod Maciejowicami w 1794 r. dostaje się do niewoli i transportowany jest w głąb Rosji. W wiosce Pohorylec (Pogorzelce) pod Dubnem dochodzi do spotkania Tadeusza Kościuszki z Dyonizym Miklerem, który to udziela wodzowi znacznej pomocy finansowej, pozwalającej przetrwać czas zsyłki.

Historię opisał Winicius Mikler

Data powstania strony:  kwiecień 2007 r., ostatnia aktualizacja: kwiecień 2008 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

strony o Wołyniu przystosowane do rozdzielczości ekranu 1024 x 768