wieś

PISZCZATYŃCE

gromada Piszczatyńce, gmina Katerburg, powiat Krzemieniec, województwo wołyńskie,
parafia Katerburg

Opracowywane w okolicy:
Sosnówka, Okniny Duże, Kuniniec Wielki, Mikitycha, Tury, Tatarzyńce, Cecyniówka, Witosowo,

A B C D E-F G H I J K L-Ł M N O P R S-Ś T U W Z-Ż

Wg księgi adresowej z 1929 r., wieś Piszczatyńce należała wtedy do gminy Borsuki i liczyła 1254 mieszkańców. W parafii Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Marii Panny w Katerburgu jako ostatni pracował ksiądz Wyrzykowski, który wyjechał wraz z repatriantami. Został pochowany w Mąkoszycach w Opolskim.

niepełny WYKAZ MIESZKAŃCÓW wsi PISZCZATYŃCE stan do 1943 r.

1. BOBYK   Leon,
2. BROŚ   Karol, żona Ewa, synowie: Wincenty -ur. 1905  (żona Marianna z d. Lasota, dzieci: Apolonia i Stefan - ), Piotr   (żona Genowefa, dzieci: Marian, Henryk, Józef), Jan (żona Maria), Józef (żona Krystyna), Stanisław (żona Katarzyna), Antoni (żona Władysława); córki: Maria (mąż Antoni Jastrzębski, dzieci: Mieczysława i Wacław), Katarzyna (mąż Jan Gieracha, dzieci: Jadwiga i Danuta). Karol przybył z okolic Sandomierza i osiedlił się na futorze w Piszczatyńcach w 1926 roku. Trudnił się rolnictwem. WIĘCEJ...
3. JANKOWSKA   Maria,
4. KONONIUK   Konrad,
5. KROTEWICZ   Feliks ur.1896 r. Triski powiat Zasław (jego ojciec miał na imię Dyonizy, bracia to Roman oraz Bronisław z Szumska - spalony wraz z żoną i córką w Wiszniowcu), żona Maria z d. Paszkiewicz ur 1906 r. w Kamykach (miała braci: Marian (walczył pod ARHEM -Holandia), Henryk (w armii Andersa), Edward (pod Lenino), Jan (oficer, stracony na Wschodzie), syn Tadeusz. Brat Feliksa Roman (żona Maria z d. Jankowska). Feliks po powrocie (z obozu albo z robót) zmarł w 1947 roku i pochowany jest na cmentarzu we Wrocławiu, Maria Krotewicz oraz Marian i Henryk Paszkiewiczowie pochowani są na cmentarzu w Opolu.
6. LASOTA   Szczepan, żona Wiktoria z d. Chmiel, dzieci: Marianna (mąż Wincenty Broś, dzieci: Apolonia i Stefan),  Michalina (mąż Julian Materkowski, syn Ryszard),  Zofia (mąż Jan Orakowski, dzieci: Janina, Józef, Stefan, Zdzisław, Zygmunt), Czesława (mąż (IN.) Strumiński, dzieci: Jadwiga, Teresa, Wacław, Krzysztof). Szczepan przybył z okolic Sandomierza i osiedlił się na futorze w Piszczatyńcach w 1926 roku. Trudnił się rolnictwem.
7. ŁAŃCUCKI   Witold,
8. MARZEC (IN.), 
9. NAUMOWICZ   Adolf, żona Seweryna z d. Schabikowska,
10. PIASIECZNIK   Antoni,
11. PIĘTNOWSKI   Józef,
12. POŻARKO   Maria,
13. SOBOLEWSKI   Jan (ur. w Sandomierzu, zm. w 1958 r.), żona Eleonora z d. Musialik (ur. w Warszawie?, zm. w 1964 r.), dzieci: Janina, Elżbieta, Zbigniew. Posiadali tu majątek ziemski wraz z dworkiem (w 1929 r. 140 ha, a w końcu 300 ha), sady owocowe, stawy rybne. W latach powojennych dworek Sobolewskich został zamieniony w szkołę. Po wybudowaniu nowej szkoły budynek uległ dewastacji i obecnie (2005 r.) dworek tak jak okoliczne zabudowania popada w ruinę.
14. ORAKOWSKI   Jan - kowal (wg księgi adresowej z 1929 r. str. 2204). Został zamordowany w Piszczatyńcach przez ukraińskich nacjonalistów, gdy po ucieczce do Rybczy powrócił po część dobytku. Tu dopadli go banderowcy i zamordowali w sposób okrutny.
15. STRUMIŃSKI   (IN.), żona Czesława, dzieci. Zostali spaleni żywcem w stogu słomy pod Wiśniowcem w 1943 roku podczas ewakuacji do Krzemieńca. Z rodziny Strumińskich pozostał przy życiu Wacław i Krzysztof - synowie, którzy osiedlili się w Opolu.
16. CHMIELECKI  S. - bednarz (wg księgi adresowej z 1929 r. str. 2204),
17. KRAJEWSKI   H. - artykuły kolonialne (wg  j. wyżej),
18. WOJCIJES   M.- artykuły kolonialne (wg  j.w.),
19. MARTYNOWSKA  M. - spirytualia (wg   j.w),
20. GÓRSKI   E. - stolarz (wg   j.w),
21. JANDO  Wincenty, żona Jadwiga, syn Mieczysław (1929) źródło
22. BORTNOWSKI  Czesław, żona Sabina, dzieci: Wacław (1928), Mikołaj (1930)  źródło
23. PASZKIEWICZ  Adolf - syn Leona i Anny z d. Zielińskiej (patrz: futor Mikitycha), właściciel części d. folwarku Piszczatyńce (ok. 48 ha), żona Seweryna z d. Schabikowska, dzieci: Stanisława, Maria, Marian (żołnierz 1. SBS - m.in. pod Arnhem w 1944r.), Jan (w 1939r. podoficer zawodowy żandarmerii w Kowlu), Henryk (żołnierz 2. Korpusu Polskiego - m.in. pod Monte Cassino w 1944r.). Rodzina deportowana 10 lutego 1940r.,
24. PASZKIEWICZ  Piotr - starszy brat w/w, jw. (ok. 24 ha), żonaty, dzieci: Albert (po wojnie pozostał w Anglii), Anna, Maria i Antoni. Rodzina deportowana jw.,
25. SOBOLEWSKI  Józef - na początku lat 20. posiadał 70 dziesięcin (ok. 84 ha gruntów); jego syn (IN) miał własny samochód osobowy (przywieziony z Ameryki?). Nazwisko występuje w spisie ziemian RP z 1931r.,
26. PIĄTKOWSKI  (IN) - posiadał 40 dziesięcin (ok. 48 ha) gruntów,
27. TURKIEWICZ  (IN) - posiadał 30 dziesięcin (ok. 36 ha) gruntów, usiłował zbiec z transportu deportacyjnego; jego syn Mieczysław, Sybirak, był żołnierzem I Armii WP - (1944r. w stopniu porucznika), drugi syn miał na imię Bronisław,
28. GRZĄDKOWSKI  (IN) - posiadał 20 dziesięcin (ok. 24 ha) gruntów, jego syn miał na imię Bronisław,
29. KATZ  (IN) - Żyd, posiadał 20 dziesięcin (ok. 24 ha) gruntów,
30. KATZ  (IN) - jw.,
31. BŁASZCZUK  (IN) - syn Jan,
32. CZOŁOWSKI  (IN) - zbiegł ponoć z transportu deportacyjnego,
33. CZARNOLESKI  (IN),
34. GIERAK  (IN)- z tzw. Mazurów; córka Zofia,
35. KRZESZOWIEC  (IN),
36. LESZCZYNOWICZ  (IN),
37. MATERKOWSKI  (IN)- posiadał ok. 4 ha gruntów,
38. NAUMOWICZ  (IN) - jego syn Witek był żołnierzem PSZ na Zachodzie (1. SBS?),
39. STRUMIŃSKI  Marcin lub Maciej,

Obecnie brak więcej informacji. Proszę Państwa o pomoc w uzupełnianiu wykazu.

( IN. - imię nieznane)
Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych

L.p.

 Imię Nazwisko Przekazane informacje: E-mail  - (a)=@

1.

 Dariusz Krotewicz [sierpień 2004 - styczeń 2005] wszystkie informacje oprócz poniższych dkrotewicz(a)fm

2.

 Monika Sobolewska [maj 2005] o rodzinie Sobolewskich msobolewska(a)poczta.fm

3.

 Wojciech Góral [sierpień 2005] Informacje o rodzinach Brosiów (uzupełniające do poz. 2) i Lasotów (poz. 6) i uzupełnienia w poz 14 i 15, zebrał Stefan Broś (skończył studia na krakowskiej AGH, pracował w jednym zakładzie pracy KGHM Polska Miedź SA w dozorze wyższym i przeszedł na emeryturę, syn Wincentego, wnuk Karola Brosia). Adres zamieszkania: ul. Odrodzenia 9d m 10, 59-300 Lubin. skorpion2000(a)wa.home.pl

4.

 Jolanta Królikowska [czerwiec 2006] poz. 6. imię i nazwisko żony - Wiktoria, syna Zofii - Zdzisław kyol(a)interia.pl

5.

 Anna Pardela [grudzień 2006] Szukam informacji o rodzinie - wnuczka Heleny Orakowskiej. anna.helena(a)interia.pl

6.

 Jan A. Paszkiewicz [kwiecień 2007] poz. 23-39. janpaszkiewicz(a)wp.pl

Ad2. Wincenty Broś najstarszy syn Karola, ur. w 1905 r., żona Marianna z Lasotów oraz ich dzieci Stefan i Apolonia uciekli przed banderowcami poprzez Rybczę (wieś całkowicie polska) do Krzemieńca w 1943 r. Zimą tegoż roku został złapany przez Niemców i wywieziony wgłąb III Rzeszy. W niewoli jako robotnik przymusowy przebywał do 1945 roku w okolicach Lipska, gdzie został wyswobodzony przez żołnierzy USA. Zaraz po wyzwoleniu wstąpił do wojska Stanów Zjednoczonych i służył w zaopatrzeniu i aprowizacji w siłach pomocniczych. W 1946 roku powrócił do Polski i dołączył do rodziny, która po przymusowym wysiedleniu z Kresów II RP osiedliła się w Goli powiat Namysłów. Zmarł w 1978 roku i wraz z żoną Marianną zostali pochowani we Wrocławiu na Cmentarzu Grabiszyńskim. Córka Apolonia zmarła również we Wrocławiu i jest pochowana na tym samym cmentarzu.
Futor, na którym mieszkał w Piszczatyńcach w maju 1943 roku został spalony przez banderowców i nie ma po nim śladu.
Piotr Broś i jego syn Marian walczyli jako żołnierze Wojska Polskiego (kościuszkowcy) w II wojnie światowej, zmarli śmiercią naturalną. Józef Broś dosłużył się w wojsku (LWP) pułkownika i po wojnie ożenił się z Krystyną, zmarł w Rzeszowie. Stanisław Broś wywieziony został do Rzeszy na roboty przymusowe. W niewoli poznał rodowitą moskwiankę Katię - Katarzynę, zmarł na złośliwy nowotwór jelita. Antoni Broś sierżant Wojska Polskiego, ożenił się w Koszalinie z Władysławą, zmarł śmiercią naturalną. Jastrzębski Antoni brał udział w II wojnie światowej, został zabity pod Kołobrzegiem. Gieracha Jan z żoną Katarzyną i dziećmi przeszli piekło Sybiru, byli pierwszymi, których sowieci wywieźli w lutym 1940 roku. Jan trafił do Armii Gen. Andersa i brał udział w bitwach z Niemcami we Włoszech pod Monte Casino i Anconą. Katarzyna wraz z córkami Jadwigą i Danutą pozostały w Palestynie. Po demobilizacji Armii Gen. Andersa Jan wrócił do Polski i był prześladowany jako nieprawomyślny przez UB, potem przez SB. Po wojnie mieszkał w Ząbkowicach Śląskich. Cała rodzina wraz z dziećmi zmarła.

Data powstania strony:  sierpień 2004 r., ostatnia aktualizacja: lipiec 2008 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

strony o Wołyniu przystosowane do rozdzielczości ekranu 1024 x 768