Nowaki wieś, powiat łucki, gmina Włodzimierzec 106 wiorst od Łucka, 58 domostw, 405 mieszkańców; tak opisywał wieś Nowaki Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych Krajów Słowiańskich pod redakcją Bronisława Chlebowskiego, tom XV cześć II z 1902 r. s. 388. Zgodnie z Księgą adresową Polski 1929r., str. 1094: Nowaki to wieś w gminie Włodzimierzec, powiat Sarny; sąd pok. Włodzimierzec, sąd okręg. Równe, 557 mieszk. 3 km od linii kol. Włodzimierzec - Dąbrowica; Właściciele ziemscy: Krasicka Anna 500 ha, Kulesza Antoni. 312 ha., cieśla Ptaszyński G., kowal: Langier Sz., krawcy: Langier S. i Radyżewska L., stolarz Szubert Julian, Właściciele wiatraków: Pieczończyk J. I M., Pita L. I J., Potap S. (informację tą wcześniej przesłała Pani Katarzyna Jusyn). 
W zachowanych wspomnieniach mojej rodziny, Szubertów jak i potomków Kuleszów wynika, że współwłaścicielami Nowak byli: Krasiccy, Czarnocka i ród Kuleszów; z nadania carskiego majątek i lasy wokół wsi zostały nadane we wspólne użytkowanie. Kuleszom a właściwie Kajetanowi Kuleszy majątek ten został nadany w 1812 za zasługi w kampanii Francuzów na Moskwę. Z uwagi, iż nie został on przy nadaniu dokładnie, formalnie opisany, określona jego wielkość i granice, majątek ten powodował permanentne spory o miedzę, waśnie i sprawy sadowe, które nieumiejętnie prowadzone i pilnowane prowadziły do braku rozstrzygnięcia i uszczuplania dobytku, a spór dotyczył 146 dziesięcin lasów i bagien.
W 1852 powstał dokument potwierdzający wielkość terenów przynależnych Kuleszy, mimo formalnego rozstrzygnięcia doszło do dalszych sporów, kradzieży dokumentów i otrucia Pawła Kuleszy syna Kajetana. Spory trwały dalej, dopiero mąż Anny Krasickiej, Jan próbował wraz z Antonim Kuleszą, synem Pawła, zamknąć przeciągające się i obciążające finansowo procesy. Żona Jana, hrabina Anna Krasicka była przeciwna ugodzie i nawet w przypływie gniewu wrzuciła dokumenty Jana i Antoniego do kominka; na podstawie ocalałych dokumentów nie można było zawrzeć ugody i ustalić stanu faktycznego. Konieczne było zbieranie całej dokumentacji od nowa, co niestety niosło za sobą stratę czasu i środków finansowych. Po śmierci Jana później Antoniego, skorych do ugody, po stronie rodziny Kuleszy została tylko Bolesława córka Antoniego, jedyna w tym czasie spadkobierczyni w Polsce majątku Antoniego Kuleszy, której nie stać było na procesy, pilnowanie spraw majątkowych, zwłaszcza że na utrzymaniu miała dzieci a w 1932r. owdowiała. Krasiccy będąc bogatszym rodem mając pieniądze, silną rodzinę w Warszawie stać ich było na niekończące się proces i "zajazdy". Jak wspomina Maria Jakubiak z domu Szubert, córka Bolesławy, Krasiccy przed sama wojną nie licząc się z nikim, bezprawnie sprzedawali co mogli. Bolesławę zignorowali zupełnie i jej prawa dając jej kilkadziesiąt hektarów lasu serwitutowego, który można było sprzedać ale za specjalnym pozwoleniem, o którego wystaranie się zabrakło już czasu. Nadchodził okres wojny, rzezi i w ostateczności repatriacji. Mimo tych ciągłych sporów, walki o ziemie, z czasem stosunki sąsiedzkie poprawiały się, ale nie na tyle by można to było nazwać przyjaźnią, jednak w potrzebie pomagali sobie nawzajem, by przetrwać w tych ciężki warunkach. W samej wsi Polacy stanowili mniejszość, jak wspomina Maria Jakubiak na około 200 chałup, tylko 5 domów było polskich, reszta ukraińskie. Polacy inaczej budowali domy niż chłopi ukraińscy. Polacy raczej byli porozrzucani od siebie daleko. Ukraińcy tworzyli zabudowę zwartą taką, która od pól i lasów była osłonięta stodołami.

wstępny WYKAZ RODZIN wsi i majątku NOWAKI wg gospodarstw, stan z około roku 1939.