kolonia

JASNOBÓR

gm. Kostopol, pow. Kostopol, woj. wołyńskie, parafia Regionówka

Opracowywane w okolicy:
Paniowo, Pępków, Płoteczno, Hipolitówka, Aleksandrówka, Antonówka, st.Mokwin,

A B C D E-F G H I J K L-Ł M N O P R S-Ś T U W Z-Ż

Dawna nazwa kolonii - Jasny Bór, której początki sięgały XVIII w. Jej założycielami były rodziny: Adaszyńskich, Buraczyńskich, Burzyńskich, Filiczkowskich, Łosiów, Matuszyńskich i Opackich. Mieszkańcy Jasnego Boru mieli nadane pewne przywileje królewskie na korzystanie z drewna w okolicznych lasach, korzystanie z leśnych łąk, wypasie bydła w lasach itp. potwierdzone dokumentami archiwalnymi. Po 1883 r. Jasny Bór znalazł się w pobliżu kolei żelaznej, łączącej Lwów z Wilnem przez Równe, Kostopol i Sarny. Zbudowana obok stacja kolejowa do 1910 r. nosiła nazwę Wołcze, później przemianowana na Mokwin. Od początku Jasny Bór należał do parafii w Kazimierce, a od 1938 do nowoutworzonej parafii Reginówka (kaplica w Mokwinie). Zgodnie z podziałem administracyjnym woj. Wołyńskiego z 1936 r. kolonię nazwano Jasnobór, stanowiła ona samodzielną gromadę (sołectwo) w gminie Kostopol.

WYKAZ RODZIN kol. JASNOBÓR. Stan do połowy 1943 r. UWAGA: kolejność numerów w wykazie odpowiada numeracji zagród na planie Jasnoboru.

1. OPACKI Narcyz s. Ksawerego, II żona Leokadia z d. Łoś; dzieci z I małżeństwa: Malwina i Jan. Wywiezieni na roboty do Niemiec w 1943r.
2. MALACHIŃSKI I.N. z rodziną. Dwie córki wywiezione na roboty do Niemiec w 1943 r. pozostała rodzina osiedliła się w 1945 w Kwidzynie.
3. FILICZKOWSKI Alojzy z rodziną. Syn Marian - lat 28, został zamordowany przez Ukraińców w czasie Zielonych Świąt 1943 r., w drodze na odpust do Kostopola. Córka Janina (panna), wywieziona w 1943 r. na roboty do Niemiec (po wojnie z rodziną mieszkała k. Brzegu Dolnego)
4. BURZYŃSKI Paweł s. Jana z żoną oraz c. Malwiną i s. Janem wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Szymocinie k. Głogowa.
5. HULNICKI   Grzegorz, jego żoną była Teofila (ślub na pocz. lat 20-tych), wdowa po Piotrze Buraczyńskim z którym miała dzieci z nią mieszkające: c. Walentyna (mąż Stępniewski) - wywieziona na roboty do Niemiec, s. Stanisław (ur. 1915) został wcielony w 1944 r. do I A WP. oraz dzieci "na swoim", w tym: Helena [poz.26], Antonina [poz.32].  Z małżeństwa z Grzegorzem c. Maria (1923). Po wojnie rodzina osiedliła się k. Nidzicy. 
6. MATUSZYŃSKI Piotr, żona Jadwiga (z Karaczuna); wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Krzepowie k. Głogowa.
7. BURACZYŃSKI Antoni s. Tomasza z rodziną. Mieszkali tam s. Leon z żoną I.N. (z d. Jakubiszyn z Jabłonki) oraz s. Konstanty z żoną Heleną oraz ich dziećmi: c. Narcyzą i s. Mikołajem. Rodzina wywieziona w 1943 r. na roboty do Niemiec. Synowie Leon i Konstanty zginęli w czasie wojny.
8. ADASZYŃSKI Stanisław s. Lucjana (zmarł w czasie wojny); jego II żona Józefa z d. Malinowska z Płateczna oraz c. Genowefa z mężem Aleksandrem Buraczyńskim i s. Michał zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; syn Marian został powołany w 1944 r. do I A WP; syn Antoni zaginął w 1943 r. (został zamordowany przez Ukraińców?). Po wojnie rodzina mieszkała w Gdańsku.
9. BURACZYŃSKI Antoni s. Zachariasza, żona Antonina z d. Filiczkowska (oboje zmarli w czasie wojny). Ich dzieci: c. Apolonia i c. Julia oraz s. Jan zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Córka Anna z dziećmi, której mąż Stanisław Sieński był wywieziony w 1940 na Sybir, osiedliła się po wojnie w Wołowie.
10. BURACZYŃSKI Józef s. Tomasza z rodziną (Józef z żoną zmarli w czasie wojny). Ich dwie starsze córki I.N. były zamężne poza Jasnoborem - losy nieznane. Syn Mikołaj został wywieziony w 1943 r. na roboty do Niemiec, dalszy los nieznany.
11. BURACZYŃSKI Teodor s. Tomasza z żoną (oboje zmarli w czasie wojny). Ich córka Aleksandra z mężem Antonim Sawickim - wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Lwówku Śląskim.
12. BURACZYŃSKI Stanisław s. Tomasza, żona Olga z d. Buraczyńska (c. Bazylego); ich synowie w wieku szkolnym: Mikołaj, Zenon i Jerzy oraz córka I.N. po mężu Stępniewska - zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Prabutach.
13. BURZYŃSKI Marcin s. Jana, II żona Aniela z d. Lisiecka z Hipolitowki. Syn Marian z I małż. - lat 32 został zamordowany przez Ukraińców w czasie Zielonych Świąt 1943 r. w drodze na odpust do Kostopola. Rodzice wraz z córkami z II małżeństwa: Kazimierą - lat 20 i Wandą - lat 13 byli wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Grodzanowie k. Brzegu Dolnego.
14. BURZYŃSKI Józef s. Adolfa, żona Anna z d. Buraczyńska c. Antoniego; ich dzieci wywiezione w 1943 r. do Niemiec: s. Tadeusz (po wojnie w Australii), c. Gabriela i c. Domicela (obie córki po wojnie mieszkały w Kwidzynie). Józef Burzyński nie chciał opuścić rodzinnych stron, pozostał po wojnie w Jasnoborze i tam zmarł po 1970 r.
15. BURACZYŃSKI Nazariusz s. Andrzeja, żona Anastazja z d. Doniec (Białorusinka). Nazariusz miał 18 ha gospodarstwo, przez wiele lat (przed 1939) był sołtysem w Jasnoborze i pracował jako mechanik w warsztatach kolejowych w Sarnach (Depo), w 1940 został wywieziony na Sybir. Żona została z 8 dorosłych dzieci. Ich losy były różne. Część z nich z rodzinami wyjechała po wojnie do Polski. Natomiast matka Anastazja z zamężną córką Walerią i młodszymi synami - Mikołajem i Jankiem pozostała na swoim w Jasnoborze i zmarła, mając 96 lat.
16. SZKOŁA PODSTAWOWA 4-klasowa w budynku zbudowanym przez Nazariusza Buraczyńskiego z przeznaczeniem na ten cel. Budynek stoi do dziś, po wojnie był tam klub wiejski.
17. BURACZYŃSKI Andrzej s. Andrzeja (zmarł przed 1939). Jego żona (Czeszka) z 2 córkami wyjechała do Czechosłowacji. Dalsze losy nieznane.
18. BURACZYŃSKI Roman (oboje z żoną zmarli przed wojną). Pozostała rodzina: córka Olga z mężem Kułakowskim zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; córka Helena została zamordowana 6 I 1944 r. w rej. stacji kolejowej w Mokwinie; syn Michał powołany w 1944 r. do Armii Czerwonej zginął na froncie w Estonii.
19. BURACZYŃSKI Trofim -brat Romana (poz.18), żona I.N. z d. Adaszyńska; wywiezieni w 1943 r. wraz z córką I.N. oraz żonatym synem Janem (żona p. Świstowska, wdowa po osadniku wojskowym z Piłsudczyzny) na roboty do Niemiec; po wojnie mieszkali podobno w Gdańsku, a syn Jan w Anglii. Syn Władysław z żoną Teofilą (b. zakonnica z klasztoru) w czerwcu 1945 osiedlili się w Grodzanowie koło Brzegu Dolnego. O synu Mikołaju brak wiadomości.
20. BURACZYŃSKI Kornel, żona Olimpia (oboje zmarli w 1943 r. na tyfus). Córka I.N. oraz druga córka Maria z mężem Kułakowskim I.N. wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Losy nieznane.
21. PROFIRY Jonio, żona Stefania (zmarli oboje na tyfus w 1944 r.). Córki: Anna i Helena - wywiezione w 1943 r. na roboty do Niemiec; podobno potem mieszkały w Białymstoku. Syn Jan został zabrany w 1941 przez sowietów z furmanką, zaginął bez wieści.
22. BABUKA Jan (pozostał w Jasnoborze jako ranny żołnierz w czasie I wojny św. i tam się ożenił, prowadził sklep w Mokwinie), żona I.N. z Jasnoboru, córka i syn wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Dalsze losy rodziny nieznane.
23. CZARNECKI Teodor, żona I.N. (zmarli oboje na tyfus w czasie wojny). Jedna córka panna I.N. i druga z mężem (mąż Baryła) - zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Zgorzelcu. Losy kilkunastoletniego syna Filipa - nieznane.
24. UGUROWSKI Wacław (pochodził z Aleksandrówki), żona Teofila z d. Burzyńska (c. Wincentego i Filomeny z d. Kuriata z Potaszni). Synowie: Eugeniusz i Tadeusz oraz córka Irena. Wacław został powołany w 1944 r. do I A WP, był na froncie sierżantem. Żona z dziećmi wyjechała w czerwcu 1945 do Polski i zamieszkała początkowo w Grodzanowie k. Brzegu Dolnego, a po powrocie Wacława z wojska zamieszkali we Wrocławiu (gdzie urodziła im się jeszcze córka Teresa).
25. BURACZYŃSKI Grzegorz s. Wiktora (starszy wiekiem), żona Malwina z d. Rytwińska, która miała już kilkunastoletniego synka - Władysława Czyczuka. Los rodziny nieznany.
26. ADASZYŃSKI Franciszek s. Lucjana (był maszynistą kolejowym), żona Helena z d. Buraczyńska [patrz poz.5], syn Stanisław oraz córki Franciszka i Marianna. Rodzina wywieziona do Niemiec na początku 1944 r. w czasie wycofywania się Niemców z Mokwina. Po wojnie mieszkali w Lublinie. Mieli drugi dom - [poz. 40].
27. BURACZYŃSKI Grzegorz s. Nazariusza (zbudował dom, był krawcem i mechanikiem). Przed 1939 przyjął do swego domu repatriowanych Polaków z ZSRR - rodzinę CHMIELEWSKICH: babcia, syn Wacław oraz córka Łucja, wdowa (mąż KŁOSOWSKI był oficerem KOP, zginął IX 1939) i jej dzieci: s. Mirosław, s. Leszek i c. Danuta. Wacław Chmielewski wywieziony w 1943 r. na roboty do Niemiec. Łucja Kłosowska zmarła w 1943 r. na tyfus. Grzegorz Buraczyński został powołany II 1944 r. do 1 A WP. Babcia Chmielewska z wnukami wyjechała VI 1945 do Polski i osiedliła się w Pogolewie Wlk. k. Brzegu Dolnego, gdzie również wrócił z wojska Grzegorz i z Niemiec Wacław.
28. GEMA Michał (pochodził spod Sanoka, pozostał w Jasnoborze jako ranny żołnierz austriacki w czasie I wojny św. tam się osiedlił i ożenił), żona Teofila z d. Filiczkowska c. Alojzego; mieli 3 dzieci. Teofila została zamordowana przez Ukraińców w dniu Zielonych Świąt 1943 r., w drodze na odpust do Kostopola. Mąż Michał został zamordowany w bestialski sposób w 1944 r. koło stacji Mokwin.
29. KULCZYCKI Emil_Józef, żona Anna z d. Filiczkowska (siostra Teofili Gema [poz.28]); syn Jan i 2 młodsze siostry. Emil i Anna Kulczyccy zmarli w 1944 r. na tyfus. Syn Jan zaopiekował się swoimi siostrami oraz trójką dzieci z rodziny Gema i w VI 1945 wyjechali wszyscy do Polski, osiedlając się w Radeczu k. Brzegu Dolnego.
30. BURZYŃSKI Antoni, ur. 1914 s. Marcina i Michaliny z d. Matuszyńska (autor niniejszego wykazu i planu Jasnoboru), żona Maria z d. Buraczyńska ur. 1914 c. Nazariusza i Anastazji; dzieci: s. Adam - lat 4 oraz c. Zofia_Grażyna - lat 2 i Urszula - 1 rok. Antoni pracował przed wojną w Nadleśnictwie w Mokwinie i w kierownictwie robot Nr 13 - odcinek Mokwin. Nowy dom zbudował w 1938. W 1944 r. powołany do wojska służył jako saper w 1 A WP, był na froncie. Żona Maria z dziećmi wyjechała w VI 1945 do Polski i osiedliła się w Grodzanowie k. Brzegu Dolnego, gdzie w końcu 1945 wrócił z wojska Antoni. Od 1955 rodzina zamieszkała w Bielawie k. Dzierżoniowa.
31. SUCHAN I.N. (pochodził spod Pieczałówki), żona Antonina z d. Buraczyńska c. Teodora. Byli bezdzietni. Suchan zmarł w 1941 w drodze pod Piaskowem, wracając po operacji ze zbombardowanego szpitala w Kostopolu. Losy żony nieznane.
32. BURACZYŃSKI Antoni s. Wiktora, żona Antonina z d. Buraczyńska c. Piotra i Teofili [patrz poz.5], dzieci: c. Apolonia, c. Julia i syn I. N. Antoni zmarł przed wojną. Żona Antonina wyjechała z dziećmi do Równego i tam zamieszkała. Jedynie córka Apolonia zamieszkała w Polsce w Giżycku.
33. BURACZYŃSKI Emanuel s. Kornela i Olimpiny (przed wojną służył w II baonie mostów kolejowych w Krakowie, a potem w kierownictwie robót Nr 13 w Mokwinie), żona Nadzieja Buraczyńska c. Nazariusza. Emanuel powołany II 1944 r. do 1 A WP. Żona z dziećmi i matką Anastazją pozostała po wojnie w Jasnoborze i nie otrzymała zgody na wyjazd do Polski (przyczyny nieznane).
34. BURACZYŃSKI Mikołaj s. Tomasza, żona Anastazja z d. Buraczyńska c. Wiktora. Mikołaj i Anastazja zmarli w czasie wojny. Ich syn Mikołaj i córka Olga zostali wywiezieni na roboty do Niemiec w 1943 r.. Dalsze losy nieznane.
35. BURACZYŃSKI Andrzej z żoną I.N. - zmarli oboje przed wojną. Ich syn Konstanty też zmarł. Pozostał syn Nazariusz i jego rodzina [poz. 15].
36. BURACZYŃSKI Wasyl (stryjeczny brat Nazariusza), żona Pelagia. Syn Adam z żoną Stefanią z d. Lisica mieli synka Wiesława. Adam przed wojną pracował jako maszynista kolejki wąskotorowej, w K R Nr 13 w Mokwinie. W II 1944 r. powołany do 1 A WP, skąd wrócił jako chory. W VI 1945 wyjechał z rodziną do Polski i osiedlił się w Grodzanowie k. Brzegu Dolnego, gdzie pracował jako mechanik w maszynowni tamtejszej cegielni
37. ŁOŚ Kazimierz (zamordowany przez Ukraińców w czasie Zielonych Świąt w drodze na odpust do Kostopola wraz z innymi mieszkańcami Jasnoboru), żona I.N.; synowie Serafin - lat 38 i Stanisław - lat 32 (obaj wcieleni II 1944 r. do 1 A WP). Żona Kazimierza wyjechała VI 1945 do Polski i osiedliła się z synami w Rozpędziu k. Kwidzyna, gdzie zmarła.
38. FILIPOWICZ Mikołaj z Pieczałowki, ożenił się przed wojną z Filomeną z d. Kuriata z Potaszni, wdową po Wincentym Burzyńskim s. Jana. Filomena zmarła na tyfus w 1943 r.. Córka Teofila z I małżeństwa z mężem Ugurowskim mieszkała w Jasnoborze [poz. 24]. Córki z II małżeństwa: Karolina, wdowa po mężu Kociarska (mąż zmarł w 1944 r. w Niemczech), z synem Henrykiem i siostrą Genowefą wyjechały w VI 1945 do Polski i osiedliły się w Grodzanowie k. Brzegu Dolnego, potem wyszły obie za mąż. Córka Janina z mężem Wacławem Pałkowskim i ich dziećmi: c. Barbarą i c. Krystyną zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie osiedlili się w Grodzanowie, gdzie urodziło im się jeszcze troje dzieci.
39. BURACZYŃSKI Wiktor, żona I.N.; dzieci: s. Roman (inwalida, wrócił z wojny bez nóg); s. Grzegorz (po wojnie mieszkał podobno w Lubaniu); c. Paulina, wdowa po mężu Cybulska (mąż Jan Cybulski został zamordowany w Antonówce k. Berezna zimą 1944 r.), z córkami: Aleksandrą i Kunegundą wyjechała w VI 1945 do Polski i osiedliła się w Grodzanowie.
40. ADASZYŃSKI Franciszek z rodziną [patrz poz. 26] (był to drugi dom, w którym zamieszkali w 1939).
41. MATUSZYŃSKI Marcin, s. Adolfa i Pauliny, żona Alberta z d. Dziekańska z Aleksandrii k. Równego. Synowie: Władysław i Zygmunt oraz córka Maria z mężem Mrugałą I.N. zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali w Kwidzynie. Syn Stanisław zabrany z podwodą w VI 1941 dostał się do Armii Czerwonej, był tam oficerem, zginął 1944 r. pod Jabłonną k. Warszawy.
42. BURZYŃSKI Antoni s. Adolfa (przezw. "Kulawy"), żona Teofila z d. Świstowska; dzieci: s. Jan i córka Wanda. Zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie mieszkali pod Zgorzelcem. Starszy syn Adolfa - Józef mieszkał w Jasnoborze - [patrz poz.14].
43. OPACKI Jan s. Ksawerego, żona I.N.; dzieci: syn Stefan (ur. 1914, zmarł w 1941 r.); syn Kazimierz z żoną I.N. z d. Buraczyńska oraz córka Jana - Helena zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec. Rodzina Opackich osiedliła się po wojnie w Kwidzynie.
44. OPACKI Augustyn s. Ksawerego, żona I.N.; córki: Emilia i Marcelina wyszły za mąż i mieszkały poza Jasnoborem; syn Teofil powołany II 1944 r. do 1 A WP, a jego żona wyjechała VI 1945 do Polski i zamieszkała k. Kwidzyna, dokąd "wrócił" po wojnie Teofil.

 SZKIC KOL. JASNOBÓR

Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych

L.p.

 Imię Nazwisko Przekazane informacje w okresie i zakresie: E-mail - (a) zamień na @

 1.

 Małgorzata Kamińska Bardzo chciałabym dotrzeć do losów mojej rodziny, ale stopuje mnie sprawa panieńskiego nazwiska mojej babci Teofili - wdowie po Piotrze Buraczyńskim - żonie Hulnickiego, któremu na imię było Grzegorz.

[maj 2006] korekta w poz. 5 (Hulnicki), uzupełnienia w poz. 26 i 32

 nissi(a)poczta.onet.pl

 2.

 Ołeksandr Lapiuk-Burzyński

[marzec 2008] dot. poz. 14

 oleksandrl(a)gmail.com

 

WYWIEZIENI PRZEZ SOWIETÓW Z JASNOBORU NA SYBIR - 10 II 1940 r.
1. STĘPNIEWSKI I.N., był gajowym, mieszkał w domu Kulczyckich [poz. 29]
2. BURACZYŃSKI Nazariusz, był m.in. sołtysem przed 1939 [poz. 15]
3. SIŃSKI Stanisław, zięć Antoniego Buraczyńskiego [poz. 9]
4. DWIE NAUCZYCIELKI - N.N. ze szkoły w Jasnoborze

MIESZKAŃCY JASNOBORU ZAMORDOWANI PRZEZ UKRAIŃCÓW

ZAMORDOWANI W CZASIE ZIELONYCH ŚWIĄT 1943 r. W DRODZE DO KOSTOPOLA:
1. GEMA Teofila z d. Filiczkowska c. Alojzego [poz. 28]
2. FILICZKOWSKI Marian s. Alojzego - lat 28 [poz. 3]
3. ŁOŚ Kazimierz - lat 60 [poz. 37]
4. BURZYŃSKI Marian s. Marcina - lat 32 [poz. 13]

ZAMORDOWANI W INNYCH OKOLICZNOŚCIACH
1. BURZYŃSKI Piotr s. Pawła - zabrany z podwodą w 1943 r. przez policję ukraińską [poz. 4]
2. ADASZYŃSKI Antoni s. Stanisława - ślad zaginął w 1943 r. [poz. 8]
3. BURACZYŃSKA Helena c. Romana - bestialsko zamordowana 6 I 1944 r. w rej. stacji Mokwin [poz. 18]
4. CYBULSKI Jan, zięć Wiktora Buraczyńskiego - zimą 1944 r. w Antonówce pod Bereznem [poz. 39]

Oczywiście, powyższe wykazy mogą być niepełne.

Losy polskich mieszkańców kolonii Jasnobór w czasie II wojny św. były podobne do innych polskich osiedli na Wołyniu: miały miejsce zsyłki na Sybir, a potem masowe wywózki na roboty do Niemiec oraz liczne morderstwa Polaków przez ukraińskich nacjonalistów. Istnienie w pobliżu niemieckiego garnizonu w Mokwinie dawało jednak większe poczucie bezpieczeństwa i szansę na przetrwanie. Po przejściu frontu, na początku 1944 r. na zachód 11 mężczyzn z Jasnoboru w wieku mobilizacyjnym znalazło się w 1 A WP i brało udział w walkach o wyzwolenie Polski. W połowie 1945 r. większość mieszkańców, tych co przetrwali, została przesiedlona w ramach repatriacji na Ziemie zachodnie Polski. Opuszczona kolonia nie została spalona i przetrwała do dziś o nazwie Jasnobor i jest zamieszkana przez Ukraińców.

Wg opracowania Czesława PIOTROWSKIEGO na podstawie szerokiej informacji pisemnej sporządzonej przez Adama Burzyńskiego, w oparciu o relację Jego ojca Antoniego [poz. 30] urodzonego w Jasnoborze, mieszkającego po wojnie  w Dzierżoniowie. Warszawa, 12 VII 1999 r.

Data powstania strony:  marzec 2004 r., ostatnia aktualizacja: kwiecień 2008 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

strony o Wołyniu przystosowane do rozdzielczości ekranu 1024 x 768