Kolonia
Czetyń należała do gromady (sołectwa) Gruszwica i była zamieszkana przez Polaków. W
10 zagrodach mieszkało w 1943 roku 11 rodzin - 46 osób.
| WYKAZ RODZIN wg gospodarstw, stan w około
1939 r. (do marca 1943
r.) |
|
1. |
MYSZKA |
Jan, żona i 2 dzieci; |
|
2. |
SUCHODOLSKI |
Kacper, żona Michalina z d. Słodkowska,
syn Leszek.
Mieszkał tu też brat Kacpra - Władysław. |
|
|
SUCHODOLSKI |
Władysław,
żona (IN.), dzieci: Bolesław i Teresa. |
|
3. |
KOWNACKI |
Paweł (Piotr?), żona Adela, dzieci: Jarosław, Zofia; |
|
4. |
SŁODKOWSKI |
Emeryk s. Władysława (Władysław był synem Jana i Zofii z
Rosińskich, ur.1875 zmarł
16.08.1923 r.) i Franciszki, żona Franciszka z
d. Koksanowicz, dzieci: Bolesława Dyoniza r.1929 - poślubiła Władysława Słodkowskiego
z Pysznego Boru, Krzysztofa r.1930 po
mężu Wróblewska, Daniela (ur. 1938) po mężu Wojtak. Mieszkała tu
jeszcze matka Emeryka. W czasie opisanego poniżej napadu, Emerykowi Słodkowskiemu
Ukraińcy złamali prawą rękę, przez co do końca życia pozostał
inwalidą. Krewni rodziny mieszkali w kol. Nowa
Ziemia. Emeryk miał jedną siostrę Brygidę. |
|
5. |
nn (GIZA?) |
- małżeństwo w starszym wieku, bezdzietne. |
|
6. |
KIJ |
Roman, żona z d. Słodkowska, dzieci: Ignacy,
Fryderyka, Edward, (już na ziemiach odzyskanych: Teresa, Jan,
Andrzej, Stanisław). |
|
7. |
BEDNARSKI |
- rodzina, 6 osób, w tym 3 dzieci i brat gospodarza -
kawaler; |
|
8. |
STAWIERAJ |
Józef z żoną Walerią
z d. Malinowska, syn Leon
z żoną Wiktorią (z d. Łozowicką pochodzącą z Jamskiego) i córką
Alicją; (popr. M.S.) |
|
9. |
BOJKOWSKI |
Józef, żona Teofila, dzieci: Weronika r.1912, Franciszek
r.1916, Helena r.1918,
Jan r.1921.
Bestialsko zamordowana została matka - Teofila (Józef przeżył).
Weronika ranna w bark (do końca życia nie odzyskała sprawności prawej ręki, a
właściwie ramienia). Rodzina przesiedlona do wsi Pielgrzymowice k/Namysłowa,
Franciszek ostatecznie zamieszkał pod Częstochową. |
|
10. |
BEDNARSKI |
rodzina 5 osób w tym 3 dzieci; |
|
11. |
SZPRYNGIEL |
Kazimierz - syn Antoniego (z Rudni), sołtys, żona Michalina, dzieci: Zygmunt, Roman i dwoje
bliźniąt (IN.). Rodzina mieszkała za gospodarstwem Stawierajów (10).
W dniu napadu Ukraińców, Kazimierz został bestialsko zamordowany od uderzenia orczykiem od
wozu w tył głowy i przebity bagnetem. Żonę pobito. Inna forma
nazwiska to Szpryngel. |
|
Obecnie brak więcej informacji. Proszę
Państwa o pomoc w uzupełnianiu wykazu.
|
|
|
L.p. |
 |
Informacje dostarczone w zakresie: |
 |
|
1.
|
Mirosław Stawieraj |
[luty 2005] poz. 8 uzupełnienia i
relacja. [styczeń 2007] - poz. 11. Kolejność gospodarstw jest pomylona i będzie
przeze mnie uaktualniona. |
msmiroslaw(a)op.pl |
|
2.
|
Anna Słodkowska |
[czerwiec - lipiec 2006] poz. 2-4 i 6
- uzupełnienia |
aniawitek(a)onet.eu tel.
0914164747 |
|
3.
|
Tomasz Bojkowski |
[styczeń 2007] poz. 9 - korekta i uzupełnienia |
tbojkowski(a)poczta.fm 502-719-307 |
|
4.
|
Bolesław Szpryngiel |
[marzec 2007] uzupełnienia w poz.
11 - informacje własne |
Bolesaw.Szpryngiel(a)neostrada.pl |
Wykaz mieszkańców kol. Czetyń sporządzili:
KOKSANOWICZ Czesław (ur. 1926 r) i Zdzisław (ur. 1931 r.) - byli mieszkańcy kol.
Marianówki. Różanka, listopad 1999 r. Opracowanie redakcyjno-techniczne - Czesław
PIOTROWSKI. Warszawa, grudzień 1999 r. Wersja komputerowa Tadeusz Brożbar.www.kresy-wschodnie.prv.pl ,
szkic miejscowości na podst. rys. Cz. Piotrowskiego opracował Andrzej
Mielcarek (opieka nad stroną)
Żyjący do dziś (2005 r.) Stawieraj Waldemar, mający wówczas 11 lat był świadkiem
napadu Ukraińców na kol. Czetyń w marcu 1943 r, w którym zginęli Szpryngiel
(sołtys), Bojkowska (Teofila - dop. admin) matka Franciszka i Jana, a Bojkowska Weronika była ranna w bark.
Napad był od strony lasu w dwóch grupach. Jedna grupa uderzyła na gospodarstwo
Szpryngla (sołtysa), druga uderzyła na kolonię od Stawierajów. Kolonia Czetyń
składała się z 10 gospodarstw tj. Szpryngiel, Stawieraj,
Bednarski, Bednarski, Bojkowski, Giza, Słodkowski,
Kownacki Piotr, Suchodolski, Myszka. Słodkowskiemu zabrali
konie z wozem i uprzężą, przy wyjeździe strzelili 3 razy w dom Suchodolskich, kule
przeszły między obrazami świętymi. Przed atakiem Polacy pełnili warty nocne, podczas
jednej z nich widzieli jak Ukraińcy wystrzelili rakietę porozumiewawczą przed napadem.
Wówczas wartownicy udali się do swoich domów budząc członków rodziny w celu
ucieczki. Banda Ukraińców po napadzie odjechała na furmankach w kierunku Omelna.
Mieszkańcy nie powrócili zostawiając cały dobytek i udając się do Przebraża -
ośrodka polskiej samoobrony, gdzie przebywali do 1945 roku. Stamtąd zostali deportowani
do Polski. Większość rodzin zamieszkała w woj. szczecińskim, zaś część w woj.
opolskim oraz w Malborku. Obecnie kolonia Czetyń nie istnieje nawet z nazwy.
|
Utworzenie strony: wrzesień 2004, ostatnia
aktualizacja: październik 2009 r.
podstrona jest częścią www.wolyn.ovh.org
|
|
