Kolonia Balarka powstała w XIX w. jako osiedle puszczańskie, które rozwijało się na obszarze wytrzebionym z lasu, a głównym źródłem utrzymania początkowo była hodowla zwierząt i runo leśne. Założycielami kolonii byli bracia Szymon i Adolf Dawidowicze. Trzebiąc wiekowe lasy i udostępniając całe obszary pod uprawę rolną, kolonia szybko się rozwijała i według spisu ludności z 1921 roku, Balarka włączona do gminy Silno w powiecie łuckim liczyła 50 zagród, w których mieszkało 276 osób, wszyscy narodowości polskiej. Teren ten należał do parafii Deraźne w powiecie kostopolskim. W okresie międzywojennym Balarka stanowiła znaczący ośrodek kultury polskiej, gdzie była szkoła powszechna oraz organizacja strzelecka, koło gospodyń wiejskich i inne (z opracowania Wacława Dawidowicza).
Dyrektorem szkoły był Franciszek Szkwało. Na wsi funkcjonowała orkiestra dęta - założycielami i muzykami byli Mieczysław, Bolesław, Baltazy, Henryk, Zygmunt Krasinkiewicze. Na wsi organizowano festyny "majówki", loterie fantowe, konkursy tańca, polowania na zwierzynę a później pieczenie na rożnie. W miejscu festynu były na stałe zrobione stoły ławy, podest do tańca. Całość terenu obsadzona brzozami. Na biesiady i festyny wśród gości byli starostowie, hrabiowie, komendant policji, wojewoda. Głównym organizatorem festynów był Franciszek Grochowski, który mieszkał 0,5 km od Balarki we wsi Smyki. Pod krzyżem odbywały się majowe nabożeństwa i odmawiano różaniec .Modlitwy prowadziła i różaniec prowadziła Bolesława Krasinkiewicz zarówno pod krzyżem jak i u siebie w domu. W zapusty "Bakus" - kobiety chodziły po domach z pięknie wyhaftowanym ręcznikiem i zakładały na szyję domownikom - osoby którym nałożono ręcznik na szyję musiały przyjść na zabawę. Do wyznaczonego domu kobiety przynosił różne potrawy :gołąbki, bigos, śledzie, pączki itd. a mężczyźni alkohol. Przygrywała własna orkiestra dęta (ze wspomnień Czesławy Strep i Zuzanny Puchały).

WYKAZ RODZIN. Stan z maja 1943 r.
1.	CHORĄŻYCZEWSKI	Zenon z rodziną
2.	KOPIJ	Józef, żona Anastazja Dawidowicz i pięcioro dzieci,
3.	WIĘCKOWSKI	Zenon z rodziną
4.	DAWIDOWICZ	Zenon z rodziną
5.	DAWIDOWICZ	Dionizy, żona i 3 dzieci. Wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; po wojnie zamieszkali we wsi Orzeszków.
6.	WIĘCKOWSKI	Ludwik z rodziną
7.		- kuźnia Stanisława Chorążyczewskiego
8.	CHORĄŻYCZEWSKI	Stanisław z rodziną; był kowalem
9.	BIŃKOWSKI	Jan z rodziną
10.	GROCHOWSKI	Józef, żona Zofia z domu Grochowska, dzieci: Danuta, Hanna. Wywiezieni w 1943 roku na roboty do Austrii - po wojnie zamieszkali we Wleniu na Dolnym Śląsku,
11.	SZPRENGEL	Adolf z rodziną
12.	BIELAWSKI	Jan, żołnierz 1 Dywizji Pancemej - poległ w zachodniej Europie
13.	GROCHOWSKI	Ludwik z rodziną; był dekarzem - wykonywał pokrycia dachowe (stróżka i gonty)
14.	WIĘCKOWSKI	Adam z rodziną
15.	CHORĄŻYCZEWSKI	Stanisław z rodziną
16.	GROCHOWSKI	Szczepan z rodziną
17.	CHORĄŻYCZEWSKI	Teofil z rodziną
18.	CHORĄŻYCZEWSKI	Zenon z rodziną
19.	DAWIDOWICZ	Piotr - sublokator MŁYNEK Jan z rodziną; rodzina zamieszkała w powiecie lęborskim
20.	BIELAWSKI	Kazimierz z rodziną
21.	DAWIDOWICZ	Anastazy (1897) - s. Adolfa i Józefy z d. Wysocka, 1 żona - Emilia (1899-1937, ślub w 1921r. w Derażne) -c. Franciszka Kopija i Konstancji z Sulikowskich, dzieci: Stanisław (1923), Władysław (1925), Aniela (1928, Sieczkowska), Jadwiga (1931, Aumiller), Cyprian (1936-1964); 2 żona - Longina (1912) z d. Miklewicz -c. Stanisława i Katarzyny z Siekierzyńskich, dzieci jeszcze tu urodzone: Helena (1939), Roman (1940), Józefa (1943). Po repatriacji rodzina osiadła w Sapieżynie koło Krotoszyna.
22.	DAWlDOWICZ	Zenon z rodziną (żona i trójka dzieci) wywiezieni w 1943 r. na po wojnie zamieszkali w Jeżowie Sudeckim
23.	HOROSZKIEWICZ	imię nieznane, z rodziną
24.	DAWIDOWICZ	Michalina po wojnie zamieszkała w m. Orzeszków (razem z rodziną Dionizego Dawidowicza)
25.	DAWlDOWICZ	Józefa - wdowa po Franciszku z synami: Aleksandrem i Marcelim (kawaler); wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; po wojnie zamieszkali w Jeżowie Sudeckim
26.	DAWIDOWICZ	Marceli, lat 64; żona Malwina z Dawidowiczów, lat 51; córki Wiktoria, lat 21 i Maria, lat 18; syn Bronisław, lat 27 (żonaty z Nadzieją Jaszczuk); syn Wacław, lat 16 (od 1944 r. w 1 AWP, walczył na froncie). Marceli z żoną i córkami zostali wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; po wojnie zamieszkali w Lęborku, syn Bronisław w Gdyni.
27.	DAWIDOWICZ	Jan, żona Aniela z d. Dawidowicz i córka Irena. Do 1939 prowadził sklep. Rodzina wywieziona w 1943 r. na roboty do Niemiec. Po wojnie w Jeżowie Sudeckim
28.	DAWIDOWJCZ	Stanisław z rodziną
29.	KOŁODYŃSKI	Franciszek z rodziną
30.	KOŁODYŃSKA	Aniela z rodziną.
31.	FOGEL	Kacper z rodziną; był murarzem.
32.	HOROSZKIEWICZ	Marcel, żona Janina, dzieci: Jan, Władysław.
33.	HOROSZKIEWICZ	Karol z rodziną
34.	SULIKOWSKl	Władysław z rodziną; był szewcem
35.	WIĘCKOWSKI	Antoni z rodziną
36.	KOPIJ	Anastazy, żona Jadwiga i 3 dzieci.
37.	KOPIJ	Stanisław, żona Genowefa z domu Kopij i 2 dzieci.
38.	HOROSZKIEWICZ	Zenon z rodziną
39.	KOPIJ	Władysław, żona Maria i 2 dzieci. Wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; po wojnie zamieszkali w Jeżowie Sudeckim
40.	GROCHOWSKI KRASINKlEWlCZ	Cezary, żona Helena z domu Krasinkiewicz, dzieci: Czesława, Agnieszka, Krystyna, Ferdynand, Wanda - wywiezieni w 1943 roku na roboty do Niemiec. Mieczysław brat Heleny, żona Leokadia z domu Czaja.
41.	NAUMOWICZ	Wincenty z rodzin
42.	ONUCHOWSKI	August - syn Józefa i Józefy z d. Grochowska z rodziną. August był najstarszym z braci.
43.	ONUCHOWSKI	Bronisław, żona Felicja. Bez dzieci. Po wojnie zamieszkali na ziemiach zachodnich we wsi Nieciecz koło Nowego Miasteczka.
44.	WALCZYŃSKI	Antoni, żona (I.N.), dzieci: Józefa, Tekla, Aniela, Adam, Salomea ur.14.01.1897r.
45.	SOKOŁOWSKI	Franciszek z rodziną
46.	NAUMOWICZ	Norbert z rodziną
47.	GROCHOWSKI	Franciszek - leśniczy, żona Aniela z d. Dawidowicz (zamordowana przez UPA na Balarce). Franciszek wraz z synem Tadeuszem w 1943 roku zostali wywiezieni do Austrii.
48.	KOPIJ	Dionizy, żona Felicja z domu Grochowska i 4 dzieci . Zamieszkali w Częstochowie.
49.	NAUMOWICZ	imię nieznane, z rodziną
50.	KOPIJ	Bronisław -syn Adama, z rodziną
51.	KOPIJ	Józef żona i 4 dzieci. Wywiezieni w 1943 r. na roboty do Niemiec; po wojnie zamieszkali we wsi Miedziana, gmina Zgorzelec
52.	KOPIJ	Marceli, żona Janina, 2 dzieci,
53.	KRASINKlEWlCZ	Bolesław, żona Zofia z domu Grochowska, córki Irena i Teresa. Po wojnie zamieszkali we Wrocławiu. Bolesław miał braci Henryka i Baltazego.
54.	KRASINKlEWlCZ	Wiktor -syn Michała i Michaliny, żona Wiktoria z domu Krasinkiewicz, córka Zuzanna (po mężu Puchała) - obecnie zamieszkuje we wsi Mnichowice koło Kępna.
55.	KOPIJ	Zygmunt z rodziną
Rodziny nieujęte na szkicu (brak dokładnej informacji):
56.	KOPIJ	Franciszek z rodziną
57.	KOPIJ	Aleksander, żona Cecylia z domu Nowak, 8 dzieci. Po wojnie zamieszkał koło Lubania Dolny Śląsk.
58.	KRASINKlEWlCZ	Wiktor z rodziną (w Balarce mieszkało dwóch Wiktorów).
59.	KRASINKlEWlCZ	Albin, żona Józefa, 2 córki Olesia i Władysława. Józefa i córka Władysława zostały zamordowane na Balarce przez UPA.
60.	KRASINKlEWlCZ	Teofil i Bronisław. Bracia, mieszkali pod lasem przy drodze na Znamirówkę. UPA zamordowało 9 osób rodziców i dzieci. Córkę Kazimierę złapało 30 Ukraińców i brutalnie zgwałciło, następnie bagnetem wydłubali oczy, obcięli język, piersi i kilkadziesiąt razy przekłuli bagnetem.
61.	KRASINKlEWlCZ	Deonizy, żona Stanisława, dzieci: Władek, Hania, Jan, Leokadia, Henryk. W 1943 roku wywiezieni na roboty do Niemiec. Po wojnie wyjechali do Kanady.
62.	KOPIJ	Stanisław r. 1905 - syn Józefa i Bronisławy z domu Sulikowska, żona Emilia r. 1911 z domu Czerepak z Debrycy. W 1943 r. wywiezieni na roboty do Niemiec z 3 letnią córeczką Mieczysławą. Po wojnie zamieszkali w Ciechanowie, później Orzeszków i Szczecin.
63.	KOPIJ	Józef, żona Bronisława z domu Sulikowska r.1883, dzieci: Stanisław, Maria, Genowefa, Franciszka, Jan, Antoni, Julia.
64.	MŁYNEK	Jan r.1897, żona Maria r.1911 z domu Kopij. W 1943 r. wywiezieni na roboty do Niemiec. Po wojnie zamieszkali w  powiecie lęborskim.
65.	ONUCHOWSKI	Adolf - syn Józefa i Józefy z d. Grochowska. Wybudował się sam i mieszkał blisko szkoły. Żona Janina z domu Malinowska - córka Władysława i Józefy z d. Zabłocka. Adolf pojechał do Czernyża, do kowala po brony i poznał tam jego córkę - Janinę.
66.	CHORĄŻYCZEWSKI	Dionizy, żona Maria z d. Kopij, dzieci: Roman r.1929, Irena r.1932, Eugeniusz r.1936, Barbara r.1939 (zginęła w wieku ok.5 lat wraz z matką Marią w lesie podczas ucieczki przed Ukraińcami) i Danuta r.1941.
Obecnie brak więcej informacji. Proszę Państwa o pomoc w uzupełnianiu wykazu.

Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje: FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych
L.p.	Imię Nazwisko	Przekazane informacje w okresie i zakresie:	E-mail - (a) zamień na @
1.	Elzbieta Czulewicz	[październik 2005] Wykaz osób oraz uzupełnienia w rodzinach Dawidwiczów, [grudzień 2005] uzup. w poz. 21	elczuel(a)o2.pl
2.	Leszek Strep	[maj 2007] uzup. w poz. 40 i pp. 2, 10, 36, 37, 43, 47, 48, 50, 52-54. nowe pp. 57-61 na podst. relacji Czesławy Strep (Grochowskiej) i Wiktorii Puchała (Kopij). Jestem wnukiem Cezarego Grochowskiego. Poszukuję informacji o krewnych Grochowskich, Krasinkiewicz, Kopij. [czerwiec 2007] korekta nazwiska: z Kraśnikiewicz na Krasinkiewicz..	elttech(a)poczta.onet.pl
3.	Ewa Zielińska	[czerwiec 2007] poz. 62-64.	ewa11(a)btinternet.com
4.	Elżbieta Dąbrowska	[luty 2008] uzup. w poz. 32.	elaannadabrowska(a)o2.pl
5.	Marek	[czerwiec 2008] poz. 65 i uzup. w poz. 42.	m.kubiak11(a)chello.pl
6.	Danuta Sułek z d. Chorążyczewska	[czerwiec 2008] poz. 66	annamlynarska(a)gmail.com
7.	Ryszard Radziewicz	[lipiec 2008]  uzup. w poz. 44 Informacje od moich rodziców - jestem wnukiem Salomei	rys.rad(a)wp.pl

W okresie okupacji niemieckiej i zagrożenia ukraińskiego w 1943 roku, już w miesiącu maju Balarka stała się celem napadu band ukraińskich, jednak mieszkańcy zdołali wcześniej opuścić swe rodzinne zagrody i większość z nich skryła się w ośrodku samoobrony w Hucie Stepańskiej. W 1943 r. w czasie napadu na Janową Dolinę 23 kwietnia, zginął mieszkaniec Balarki Bronisław Dawidowicz. Jeden z mieszkańców - Chorążyczewski. zginął w czasie napadu na Hutę Stepańską w lipcu 1943. Po rozbiciu Huty Stepańskiej, ocalała ludność w większości została wywieziona na przymusowe roboty do Niemiec, a po wojnie rozproszyła się, zamieszkując głównie na Dolnym Śląsku.

Pierwszy wykaz mieszkańców oraz opis losów kolonii opracował były mieszkaniec Balarki - Wacław DAWIDOWICZ (pozycja 26) po wojnie mieszk. Kwidzyna.

Opracowanie redakcyjno-techniczne: Czesław PIOTROWSKI, Warszawa, - sierpień 2003 r. Opracowanie komputerowe Andrzej Mielcarek, na podstawie materiałów  Elżbiety Czulewicz - październik 2005 r.

Uwaga: w powiecie była jeszcze miejscowość o podobnej nazwie - Bolarka

Zdjęcia z satelity. Tu była Balarka (widać ślady stawu).

Data powstania strony:  październik 2005 r., ostatnia aktualizacja: lipiec 2008 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

Strony o Wołyniu przystosowane do rozdzielczości ekranu 1024 x 768